Hasan Elshani : Buqetë poetike

Hasan Elshani

 

Ç’KËRKOJ NGA TI

Asgjë tjetër, përveç medalionit tënd,

atë që ke varur mes gjirit tënd,

i cili xheloz më bën, paksa me inat;

e mallkoj veten pse fat s’kam.

Thuhet se, nëse e kapërcejmë ylberin,

tri dëshira na i plotëson.

Çfarë mund të bëj, kur

sonte acari bën kërdinë? Ku ta gjejmë ylberin,

kur vera ende s’ka ardhur?

Medalioni i artë, mes gjinjëve e ke varur.

Eh, i mjeri unë, sa pa fat jam,

edhe pse nuk dua të jem i pasur.

Larg teje ndihem i dobët burrë;

ndjenjat i kam njerëzore,

nuk jam shkëmb, as nuk jam gur.

Medalionin s’mund ta harroj kurrë.

Medalionin, mes gjinjëve, s’mund ta harroj kurrë.

DO BËHESH NATA IME

Kjo natë e errët, pa dritë,

në ty më vegëzon kujtimi,

duke pritur të bëhesh nata ime.

Nga mjegullat e dendura

njerëzit me vështirësi nxitojnë diku,

duke shpresuar në rrezë dielli,

me shpresë të tërheqin kujtimin.

Për ta bërë zgjedhjen

e një ledhatimi.

Kjo natë ëndërron një grua në gji,

e cila, nga dhimbja, kafshon gjuhën e heshtjes.

MË KUJTIMIN TËND

Kur etja dhe malli rënkojnë,

kujtimi për ty pranë më vjen.

Këndshëm ndez zjarr në mua,

më ngop plot dashuri.

Kur të ftohtit më zë,

ethet mbulojnë netët e mia;

kujtimet sërish më sjellin tek ti

dhe shpirtin tim e mbështjell vërshimi.

Qëllimisht ndalem vrapin,

në sytë e tu shoh pika loti

dhe shkëndija zjarri.