![]() |
| Remzie Raci REXHBOGAJ |
PA TITULL
(Çdo ditë po më shuhet nga një copë
dritë nga zemra ime!)
Sot fjalët më rrjedhin pa titull
Nuk e di përse më duket
Sikur Ti Erna mund të më rikthehesh
Nga ai fluturim i pa kthim
Në heshtjen e përjetshme
Unë i ndjej të rrahurat e zemres tënde
E zemra ime nuk pranon largimin tënd
Në çdo tingull të qetësisë
Dhe në çdo melodi frymëmarrje
Ti je me mua
E zemrat na pulëpojnë së bashku
Nga ajo ditë se Ty Erna s`të kam pranë
Bota më është ndaluar aty
Shpirti im po me vdes
Çdo ditë pak nga pak
Së bashku me Ty
Më iku përgjithëmonë një pjesë e shpirtit
Çdo ditë po më shuhet nga një copë dritë
Nga zemra ime
E shpirti po më frymon
Por nuk jeton
Ti je në mendimet e mia
Je thell në zemrën time
Në çdo frymëmarrje time
As vdekja nuk mund t`i shkeput
Shpirtërat tonë të përgjysmuar.
YLLI QË MË NDRIÇON
Erërat që m'i degëdisin mendimet
Diku atje lart
Nga një skaj i qiellit
Tek një yll që mē ndriçon
Me dashuri
E unë përpiqem që t'i marr
Nëpër duar e t"i hap
T'i shkund këto gjashtë vite
Erna pa Ty
Eh, sa shumë në shirtin tim
Po bie shi
Erërat do ta sjellin
Tek lendina jote
Përqafimin tim të përmallshëm
E ta shkundin mbi
Atë rrasë të bardhë varri
Me flladin e muzgut të mbrëmjes
Le të futet shtatë pash
Nën atë rrasë
Aty në arkivolin tënd
Të përqafohet me Ty
Erna malli
Unë si një gur i vjetër
Me zemër akull
Do e shkundi pluhurin e harresës
Së bashku me erërat
Po e hedhim shkretëtirave
Që të mos zhdukësh
Nga kjo botë
Të qëndrosh Erna ime
Si shkëmb lapidari.
E PËRHUMBURA
E përhumbur mbeta
Në ketë botë të mallkuar
Engjëllishën time
Gjithnjë duke kujtuar
Në çdo frymarrje timen
Të kujtoj me mall
Mendimet shkojnë e vinë
E s’më lenë rehat
Dhe gjumi po merr arratinë
Si stuhitë mbi mal
Për çdo sekond gëzimi
Ti që më ke falë
Tash pusho e qetë Erna
Unë po mbaj premtimin
Se dy vëllezërit tuaj
Po ma largojnë trishtimin
Shpirtin tënd të bardhë
E pastë mëshiruar Perëndia
Dhe lum të parajsës
Qofshin lotët e mia.
SI DALLGË DETI
Jetën po e kaloj
Si dallgët mbi det
Me valë të trazuara
Sikur të jetë tërmet
E valët s’më përkundin
Asnjëherë të qetë
Shpirti po më dhemb
S’e besoja shumë
Porsi veten time
Nuk e gjeta askund
Gjembat e zhgënjimit
Shumë larg po i hedh
Se plaga e zemrës
Dhembjet s’po i duron
Por ,kot po mundohem
Se nga ziliqarët
Nuk po shpëtojmë dot
Buzëqeshja jote Erna
Më vjen me shkëlqim të Hënës
Dhe sytë e tu të bukur
Tash e shohin zotin
Në atë cep të qiellit
Në yll më je shndërrua
E shpirti yt i bardhë
I qetë është duke pushu.


Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire