Shkurte BERISHA : SHPIRT I NGRIRË

Shkurte BERISHA

 Shpirt i ngrirë

Kishte kohë që s’më dilte më loti,

as dhimbja nuk më dhimbte më;

nuk e ndieja çfarë ishte i ftohti,

gëzimi nuk guxonte të nxirrte zë.

Askush nuk mund të më lëndonte,

as shpirti më nuk po rënkonte;

pranë njerëzve rrija si e mpirë,

dukej që shpirti më kishte ngrirë.

Një ditë nuk po ndihesha plot,

nga syri, papritur, pikoi një lot;

zemra fort seç m’u shtrydh,

fjala në buzë m’u ndrydh.

Aq shumë isha e përfshirë,

sa shpirti më ishte shkrirë;

loti i ngrirë e i bërë akull

tani mbi faqe nxirrte avull.

Shkurte Berisha, 14 mars 2026