Selvete Dervishi - Nimani : Flas me yjet

Selvete Dervishi - Nimani

 

Flas me yjet

Kur nata mbulon tokën me dritë hënore,

shikimin e ngre drejt qiellit pa ngurruar,

atje ku yjet, si sy të ndritshëm, vezullojnë;

me ta flas shpesh, pa fjalë, pa u dëgjuar.

Disa prej tyre më duken më të afërt,

në heshtje më thërrasin, më bëjnë të ndalem;

ndriçimi i tyre më prek shpirtin e qetë,

si zëra të vjetër që s’mund të harrohen.

Gjuhën e tyre s’e di kur e mësova,

ndoshta nga malli që thellë i veçova;

bëjnë më shumë dritë se të tjerët,

bukuria e tyre kurrë nuk tretet.

Ndoshta s’janë veç drita në errësirë,

por kujtime që fluturojnë nëpër hapësirë;

ndoshta janë ata që më mungojnë,

e në yje ende më shikojnë…