 |
| Mirushe H.MUSA |
NË AMSTERDAM
Pa u parë fare, sytë flasin pa fjalë,
Heshtja mes nesh bëhet poezi e rrallë.
Qielli kaltëron si det e oqean,
Yjet panë takimin tonë në Amsterdam.
Era lehtë i thur vargjet pranverore,
Qirinjtë digjen qetë mbi tryezë.
Qetësinë ma prish kur pranë të kam,
Shpirti pa ndjenja mbetet një dramë.
Ndjenjat shkëndijojnë, prush që ndriçon,
Nata rri e qetë, sonte nuk zhurmon.
Retë qëndrojnë si dallgë lundruese,
Përballë unë, ti dhe dashuria verbuese.
Prania jote ngjalli ëndrrat e tretura,
Fjalët, magji e mbrëmjes, mbeten.
Dhe kuptova se dashuria s’kishte fund,
E fshehur, shkrirë në një yll të vetëm.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire