Mark Gjetja : Kur i shoh sytë e tu

Mark Gjetja

 

Kur i shoh sytë e tu

Kur i shoh sytë e tu,

unë të shoh, ti më përshëndet.

Shoh diell e hënë, fusha ku rend,

shoh sytë e tu si valë në det,

kur derdhet loti prej qerpikut tënd.

Ke sytë si qielli në kaltërsi,

porsi dielli kur zbardh mëngjesin.

Kjo natë e ngrohtë më sjell tek ti,

si mijëra yje kur qiellin ndezin.

Një herë në festë më kishin ftuar,

kjo vajzë e bukur më rri përballë.

Filloi të skuqej, e lumturuar,

buzëqeshur kërcente nëpër sallë.

Sa bukuri kishte kjo natë,

dhe unë e ftova për të kërcyer.

Lëshonte dritë si hënë e zjarrtë,

me sytë e saj më kish rrëmbyer.

Mbi krahë lëshohej qetë e qetë,

mbështetur në trup, kokën afron.

Kish veshur një fustan të lehtë,

varur mbi gjoks një medalje.

Goja e saj si aromë në vjeshtë,

zjarr ish ndezur brenda në gji.

Në sallë dëgjohej një klarinetë,

në sytë e saj shoh sytë e mi.