 |
| Miradie Zymberi Avdullahi |
Për ty, Kosovë
Në këtë tokë ku buka ka shije loti,
Ku çdo pëllëmbë mban emrin e një djali,
Deshën të na fiknin si qiriun që moti,
Të na bënin hi në rrëzë të malit.
Ishin netë të gjata, pa hënë e pa yje,
Kur thika e ftohtë kërkonte të na priste,
Por ne kishim rrënjët e thella në pyje,
Dhe gjaku i derdhur veç liri bërtiste.
Mos më pyet, bir, pse gjyshja rri e heshtur,
Pse sytë i mbushen lot kur sheh atë flamur;
Ajo pa shtëpinë, midis flakësh, të zhveshur,
Dhe zemrën e bëri të fortë, gur.
Erdhi shkurti i bardhë mbi malet me borë,
Dhe prangat e rënda u bënë thërrime;
Liria na preku me të ngrohtën dorë,
Si nuse e bukur, plot dritë e bekime.
Sot frymojmë lirshëm në vendin e lashtë,
Mbi këtë qiell s’ka më re të zeza;
Je ëndrra që mbin përtej çdo rrethimi.
Urime Pavarësia, Kosovë,nder breza!
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire