Adem ADEMI : SALI MANI

Adem ADEMI

 

SALI MANI

Ty, Malësi e Madhe, t’qofsha falë,

Në gjirin tënd ke lindur një djalë.

Në ato male të bekuara nga Zoti,

Ku çdo shtëpi ishte kullë baroti.

Po rritej Saliu në Shqipërinë e lirë,

Këngët e trimërisë i kishte dëshirë.

Shumë i ri, Saliu filloi për të kënduar,

Në zemrat tona thellë për të depërtuar.

Ah, sa bukur i këndonte Malësisë,

Anë e mbanë trojeve të Shqipërisë.

Por Drenicën e kishte për zemër,

U këndoi trimave, emër për emër.

“Azem Bejta e largon gurin,

Del Drenica e çon Flamurin.

Ka marrë flakë Kulla e Jasharit,

Ndizet gjaku i çdo shqiptarit.”

“Shkon jehona nëpër botë,

Jam Drenica – Kosova thotë.

Jam Drenica – thotë Shqipnia,

Mos i prek, shkau, trojet e mia.”

Shpesh i këndoi edhe dashnisë,

Me zë të bukur në tela t’çiftelisë:

“Moj e mira o bregut t’Cemit,

Bardhë si bora e Kelmendit…”

Ah, ti moj vdekje, qofsh mallkuar,

Që s’e le gjatë për të kënduar.

Këngëve shqipe tani u mungon,

Me mall Shqipëria po të kujton.