 |
| Fitnete Bashota Krasniqi |
FOLA ME DHIMBJEN
Me dhimbjen time fola ngadalë
Po lotët si thërmia buke -
ma ngjynë shpirtin,- s' më lanë asnjë fjalë nga goja t' më dalë!
Deshta ti nxjerrë emrat e vështirësive
një nga një
t'ju dalë përballë-
t'jua themë atë që m'vlonë m'brenda,
e t' mos të sillen vërdallë.:
Po prapë u mundova n'shpirt ta ruaj qetësinë,
E me dhëmbë dhimbjen ta përtypi,
por me keqardhje n'vete s'pata besim'
se shpresat e zhgënjimet nga kush i humba
ishin ata -njerzit e rrethit tim!
E ngrita kokën si pishtare e drejtësië
e thashë:
"Këta do të ngopën me dhimbjen"
E me penën time ja shtrova sofrën e urisë:
Hani,pini, ngopuni nga zilia
e përtypeni hidhërimin që ju mundon,
Se tek unë mbizotron fuqia e buzëqeshjes,
bashkë me penën time
qën sot e disa vite nga shpirti mburon!***
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire