 |
| Nexha Reçica |
PRANVERA
Pranvera në heshtje po vjen,
këtë vit pak e vonuar.
Në shpirt më rri një dhimbje,
sikur dimri ende s’është larguar.
Lulet e hershme i bart era,
bashkë me kujtimet e mia.
Retë drithërojnë në qiell,
kushedi kah i çon vetmia.
Petalet sillen ngadalë në qiell,
bashkë me borën në hapësirë.
Kur bora të shkrijë një ditë,
do të mbeten të ndara në vetmi.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire