 |
| Adifete Shiti |
Trashëgimi shpirtërore
Një buqetë me lule
s’e mbush zbrazëtinë time.
Pranvera sjell aroma të përkohshme,
por asnjë lule
nuk e mban aromën e nënës.
Ajo nuk çel në kopshte,
as nuk lidhet me fjongo.
Është ngrohtësi që lind nga shpirti,
dorë që të mban edhe kur lodhesh,
dritë që rri zgjuar
kur bota fle.
Lulet bien,
stinët ndërrohen,
por dashuria e saj
nuk njeh kohë.
Unë ec e qetë përmes viteve,
me heshtjen si shoqe udhe,
dhe atë aromë e mbaj brenda vetes
si amanet.
Sepse prej saj kam mësuar
se dashuria më e fortë
ka zërin e një gruaje
dhe emrin:
nënë.
Adifete Shiti ©
Shkurt, 2026
Dardani
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire