Kumrie Avdyl SHALA : TË PËRVËLOJNË STINËT

Kumrie Avdyl SHALA

 

TË PËRVËLOJNË STINËT

Jeta është e padrejtë.

Nganjëherë marrim rrugën pa dije,

e s’e dimë se ku do të na shpijë.

Pas disa dekadash,

historia do të dëshmojë të vërtetën,

sikur për vdekjen e kalit.

Burgu u bë fole për ideatorët e shtetit,

edhe pse jeta shpesh gjykon gabim për vdekjen.

Në këta muaj të nxehtë të stinëve,

kur vapa të përcëllon,

e vuajtja për hekurat e atyre që u flijuan,

të djeg në shpirt,

e ti plase në heshtje nga malli,

sepse jeta është e padrejtë në këtë shekull.

Të përvëlojnë muajt e stinëve,

e më shumë të plas malli.

Sa e sa vite ikën,

e nuk po i shoh buzëqeshjet,

as kaçurrelat e çlirimtarit tim.

Jeta është e padrejtë.

Toka kundërmon ende gjak të freskët,

gjak dëshmorësh që moshën më të bukur ia falën Kosovës.

Pas vetes lanë prindër të shtyrë në moshë,

lanë vëllezër e motra,

bashkëshorte nuse i lanë,

e fëmijët si krimba mëndafshi,

që tani janë bërë burra,

e që injorohen nga shteti.

Kanë harruar pushtetarët

se liria erdhi nga heronjtë,

nga invalidët,

nga të dhunuarit,

nga martiret,

e nga të zhdukurit tanë,

që ende nuk ua dimë as varret.

E sot?

Ne po e gëzojmë lirinë,

po hedhim vallen në qendër të qytetit,

ndërsa pushtetarët nuk kthejnë kokën fare,

nuk pyesin vallë

a lanë çlirimtarët kënd pas vetes.

Prandaj, jeta është e padrejtë për dijetarët.

O Zot,

na ruaj prej rrezikut të tradhtarëve

e të pabesëve!